Sunday, January 29, 2017

උපාධි ලබා දීම සහ ලබා ගැනීම

උපාධි ලබා දීම සහ ලබා ගැනීම 
මානව ශිෂ්ටාචාරය ක්‍රම ක්‍රමයෙන් දියුණු වීමත් සමග ඔවුන් විවිධ දැනුම සොයා ගන්නා  ලදී. මුලින් ගුරු ගෝල පරම්පරා අනුව ඉදිරියට ආ මෙමෙ දැනුම් සම්භාරයන් පසුව පාසල් සහ විශ්ව විද්‍යාල මගින් ව්‍යාප්ත වීම සිදු විය. නුතන යුගය තුල මෙමෙ ක්‍රියාවලිය වඩාත් ක්‍රමානුකුල අයුරින් සිදුකිරීම සඳහා අවශ්‍ය සම්මතයන් (Standards) ඇතිකරගෙන තිබේ. විශ්වවිද්‍යාල වර්ගීකරණය (rank)  වන්නේ  ඔවුන් මෙමෙ සම්මතයන් කොතරම් දුරට අනුගමනය කරනවාද යන්න මතය.
උපාධියක යනු යමකු යම්කිසි විෂය දැනුමක් සමාජය පිළිගෙන ඇති ප්‍රශස්ත මට්ටමක් ඉක්මවා භාවිතා කිරීමට දන්නා බවට කරනු ලබන පිළිගැනීමකි.

උපාධියක් ලබා දීමට සහ ලබා ගැනීමට යම් සුදුසුකම් ප්‍රමාණයක් සම්පුර්ණ විය යුතුය
01.උපාධිය ලබා දෙන පුද්ගලයා /හෝ කණ්ඩායම අදාළ විෂය ඉගැන්වීම හා උපාධි ලබා දීම සඳහා පිළිගත් අය විය යුතු අතර ඔවූන් සම්මත ක්‍රමවේද අනුගමනය කරමින් උපාධි ලබා දීමට අවශ්‍ය භවුතික සම්පත් සම්පාදනය කරගෙන තිබිය යුතුය.
02. උපාධිය ලබා ගන්න පුද්ගලයා අදාළ විෂය, සම්මත කාල සීමාවක් ඉක්මවා, අවශ්‍ය අවම පහසුකම් ඉක්මවූ විශ්වවිද්‍යාලයක් තුල, සම්මත අවශ්‍යතා වලින් ඔබ්බටට යනසේ  ප්‍රගුණ කල යුතුය.
03. උපාධිය ලබා ගන්නා  පුද්ගලයා අදාළ විෂය දැණුම  සම්මත තත්වයන් අභිබවා ප්‍රගුණ කර ඇති බව පරීක්ෂණයක් මගින් තහවුරු කල යුතුය (න්‍යායික හා ප්‍රයෝගික)

උක්ත සඳහන්  අංක එක සහ දෙක සුදුසුකම් උපාධි ලබා දෙන ආයතන සඳහා අදාළ අතර ආයතන එම සුදුසුකම් සපුරන බව පිළිගත හැක්කේ අදාළ විෂය සම්භන්ද ප්‍රවීනයන්ට හා වුර්තිය ප්‍රවීනයන්ට පමණි. (විෂය ප්‍රවීණයා (subject  expert )  හා වුර්තිය ප්‍රවීනයා  (expert professional)  යනු දෙදෙනෙකි) එබැවින් අදාළ පාර්ශවයන් වෙතින් අංක එක හා දෙක යන සුදුසුකම් සපුරා නොගන්නා ආයතනය උපාධි ලබා දීම සඳහා අත ගැසීමම වැරැද්දකි.  එම සුදුසුකම් සපුරා ඇති බවට නිර්දේශ දේශපාලකයන්ට අවශ්‍ය පරිදි හෝ රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට අවශ්‍ය වූ පරිදි හෝ, නීතියට අවශ්‍ය වූ පරිදි හෝ දෙවියන්ට අවශ්‍ය වූ පරිදි දිය  නොහැක. මන්ද එය විෂයානුබද්ධ කාරණා සම්පුර්ණ කිරීමකි. තර්කනයට ගෝචර වන්නේ ඉතාම අල්ප වශයෙනි. කළු සහ සුදු මෙන් පැහැදිලිව මේවා ඔප්පු කල හැක.

උපාධියක් ලබා ගැනීමට නම්, යමකු ඉහත පළමු හා දෙවන අවශ්‍යතා සම්පුර්ණ කරණ ආයතනයක් මුලින්ම සොයා ගත යුතුය. ඇතුල්වීමේ අවම සුදුසුකම වැදගත් වන්නේ මෙහිදීය. අවම සුදුසුකම් තීරණය කරන්නේ විෂය ප්‍රවීනයන්  වන අතර එසේ කරන්නේ සිසුන්ට විෂය ඉගෙන ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය පසුබිම සහිත බව තහවුරු කර ගැනීමටයි. මෙය විෂයානුබද්ධ දැනුමට පමණක් සිමා නොවේ. උදාහරණ ලෙස  දක්ෂ උවද අන්ධ සිසුවෙකු ශ්‍යල්ය වයිද්‍ය වරයෙකු වීමට අවශ්‍ය සුදුසුකම් සම්පුර්ණ නොකරයි.
ලංකාව වැනි රටවල නිදහස් අධ්‍යාපනය තුල සීමිත අවස්ථා ඇති බැවින් ඇතුල්වීමේ අවම සුදුසුකම වෙනත අරමුණු වලින්ද භාවිතා වේ. එනම අවම සුදුසුකම ඉහලට ගෙන ඇතුල්වීම සිමා කිරීමට.

එසේ විශ්ව විද්‍යාලයට ඇතුල්වන සිසුවා අංක දෙක සහ තුන යන අවශ්‍යතා සම්පුර්ණ කිරීම මගින් උපාධියක් ලබා ගනියි. එසේ සම්පුර්ණ නොකරන අයට  උපාධි ලබා නොදීම ආයතනය හා විෂය ප්‍රවීනයන් සතු වගකීමකි. මෙය මෙරට රජයේ විශ්වවිද්‍යාල මගින් නිවැරදිව සිදුවේ. නමුත් පුද්ගලික අංශයට  ආ කල මෙහිදී අරමුණු ඝට්ටනයක් ඇති වේ. පුද්ගලික ආයතන යැපෙන්නෙ  සිසුන්ගේ මුදලිනි. සිසුන් පැමිණෙන්නේ උපාධි ලබා දෙනවා නම් පමණි.
උපාධි නැත්තන් සිසුන් නැත >> සිසුන් නැත්තන් මුදල් නැත >> මුදල් නැත්තන් ආයතනය පවතින්නේ නැත.

එබැවින් ඇතුල් කරගන්නා සැවොම උපාධි ලබා ගැනීමට තරම් දක්ෂයන් බව පුද්ගලික ආයතන මුලින්ම තහවුරු කර ගත යුතුය. මගේ මතයේ හැටියට මෙය රජයේ විශ්ව විද්‍යාල වලට සිසුන් බඳවා ගන්නවාටත්  වඩා අසීරු ක්‍රියාවලියකි. (ඔවුන් එසේ නොකරන බව මම ප්‍රත්‍යක්ෂයෙන් දනිමි )

උපාධියක ලද පමණින් යමකු අදාළ වුර්තිය තුල කටයුතු කිරීමට සුදුසුකම් නොලබයි (ලංකව  තුල තත්වය මෙය නොවුවත් නිවැරදි ආකාරය එසේ වේ ) එසේ කටයුතු කිරීමට නම් උපාධි ධාරියා අදාළ වුර්තිය ප්‍රගුණ කරන අයවලුන්ගෙන් බිහි වූ සභාවක  (body ) සාමාජිකත්වය ගත යුතුය. මෙයට ප්‍රධාන හේතු දෙකක් ඇත

01. උපාධි ධාරියා වුර්තිය ගරුත්වයන්, සම්ප්‍රදායන් හා නීති අනුගමනය කරන බව තහවුරු කර ගැනීම
02. උපාධි ධාරිය දිනෙන් දින නවීකරණය (update ) වන දැනුම ලබා ගන්නා බව තහවුරු කර ගැනීම (continuous professional  development )

කලා උපාධි වැනි දේ වලට මෙය එතරම් වැදගත් නොවුවත් වයිද්‍ය  හා ඉංජිනේරු වැනි වුර්තින් සදහා මෙය අත්‍යවශ්‍ය වනුයේ ඒවා මිනිස් ජිවිත වල පැවැත්මට  කෙලින්ම බලපාන බැවිනි. නමුත් ලංකාව තුල තවමන්ත් නීතිමය වශයෙන් මෙසේ වුර්තිය සභාවක්  හරහා පාලනය වන්නේ වයිද්‍ය  වුර්තිය පමණි. ඒ එම වුර්තිකයෙකුට වන වැරද්දක් ක්ෂණිකව බරපතල ප්‍රතිවිපාක ඇති කරන නිසා විය යුතුය.

රට තුල කටයුතු කිරීමට විදේශීය උපාධි ධාරියෙකුට භාධාවක් නැත. එහෙත් උක්ත ලෙස රට තුල ඇති  වුර්තිකයන්ගේ සභාව මගින ඔහුගේ සාමාජිකත්වය පිළිගත යුතුය. එසේ සාමාජිකත්වය ලබාදීමේදී ඔවුන් උපාධියේ තත්වය, උක්ත ලබාගැනීමේ නිර්ණායකයන්ට එරෙහිව පරික්ෂා කරන අතර ඇතැම් සභාවන්   ඔවුන්ගේම පරීක්ෂණ පවත්වති (උදා- ලංකාවේ වයිද්‍ය සභාව මගින පවත්වන පරීක්ෂණය )

මා SAITAM  වැනි ලංකාව තුල පවතින බොහෝ පුගලික උපාධි ප්‍රධානය කරන ආයතන වලට විරුද්ධ වන්නේ ඔවුන් ඉහත සඳහන් ක්‍රමවේදයෙන් බාහිරව  බලහත්කාරයෙන් උපාධි ලබා ගැනීමට හා වුර්තිකයන් ලෙස කටයුතු කිරීමට අර අඳින නිසාය.
ඕනෑම අයකුට උපාධි ලබා දීමට හා ලබා ගැනීමට හැක. නමුත් ඒ පිළිගත් ක්‍රමවේදය අනුගමනය කිරීම මගින් පමණි. නීති තර්ක වලින් උපාධි ධාරීන්  හෝ වුර්තිකයන් බිහි නොවේ. ඒ දෙකම සමාජ පිළිගැනීම  මහින් ලැබෙන තත්වයන්ය.
ඔබ ශිෂයෙකු නම් උපාධියක් ලබා ගැනීමට  ආයතනයක් තෝරා ගැනීමට පෙර එය අවශ්‍ය මුලික සුදුසුකම් සපුරා ඇති අයතනයක්ද  යන්න සොයා බලන්න.දෙන්නං  කාසි වලට කතා කරන ආයතන වලට නොයන්න.මන්ද ඔබ අමාරුවේ වැටෙනවා සත්තයි.
එමන්ම උපාධි ප්‍රධානය සඳහා අවශ්‍ය මුලික සුදුසුකම් සපුරා නැති ආයතන වලට සිසුන් බඳවා ගැනීමට අවසර නොදීමේ වගකීම පැවරෙන්නේ රජයටයි. ඔවුන්ට ඇති වගකීම සිසුන් බඳවා ගැනීමට ඉඩ නොදීම මිසක් ආයතනයට අවශ්‍ය සුදුසුකම් ව්‍යාජ ලෙස සපුරා දීම හෝ, දෙන්නං  කාසි  වලට සිසුන් බඳවා ගැනීමට අවසර දීම නොවේ.
ආයතන වලට අවසර දීම විෂය ප්‍රවීනයන්ගේ හා වුර්තිය ප්‍රවීනයන්ගේ කාර්යක් වන අතර ආයතනය  අවසර ලබා ගන්නා තෙක් සිසුන බඳවා ගැනීමට ඉඩ නොදීම රජයේ කාර්යයි.
රජය එම වගකීම අකුරට ඉටු කළහොත් අද ඇති SAITAM  ප්‍රශ්නය වැනි ඒවා ඇති නොවේ !

No comments:

Post a Comment